dinsdag, 5 juli 2016
Al meer dan 30 jaar worden de media in Indonesië grotendeels beïnvloed en bepaald door lokale autoriteiten. Juist nu het land sociaal gezien in ontwikkeling is, is er grote behoefte aan onafhankelijke media als waakhonden van de democratie. Aan het woord is Eni Mulia van PPMN Indonesië, een non-profit organisatie die zich inzet voor professionaliteit binnen de journalistiek en toegang tot informatie.

Wat doet PPMN? 

'PPMN is opgericht in 2006 en ontwikkelt projecten om de capaciteit van de media te vergroten. Dit doen wij door middel van het opzetten van radio en TV in afgelegen gebieden, het verstrekken van noodhulp aan lokale media in gebieden die zijn getroffen door natuurrampen en het produceren van verschillende programma’s. PPMN organiseert daarnaast specifieke opleidingen en publiceert boeken over media en journalistiek.'

Waarom is dit belangrijk?

'Er is behoefte aan professionalisering van de media. Informatiekanalen waren lange tijd in handen van bedrijven en hun commerciële belangen stonden voorop. Sinds de studentenbeweging in 1998 zijn mensen kritischer. De burger wil zijn stem laten horen. Een neutraal podium, en dus professionele onafhankelijke media, is daarbij essentieel. Media zijn de waakhonden van de democratie.'

'Daarnaast ondersteunen we media in rampgebieden, denk aan aardbevingen en overstromingen. In tijden van crisis is snelle informatie van levensbelang. We ondersteunen bij de wederopbouw van radiostations in getroffen gebieden.'

Waar ben jij het meest trots op?

'Ik ben vooral blij en trots als ik zie dat journalisten op een andere, onafhankelijkere manier te werk gaan. Er komen steeds meer goed geschoolde, professionele journalisten. Goede journalistiek heeft positieve impact op de maatschappij.'

Wat voor impact bedoel je? 

'Bijvoorbeeld in Papua. In afgelegen gebieden zetten we radiostations op, gebieden waar eerst niet eens elektriciteit was. De radiostations werken met behulp van micro hydro, waarbij stroom wordt opgewekt met stromend water, bijvoorbeeld een rivier. Sinds 2007 hebben inwoners via zulke radiostations toegang tot informatie. En de inwoners hebben nu dus ook elektriciteit in hun eigen huis.'

'Inwoners met radio hebben niet alleen toegang tot informatie maar ook een mogelijkheid om hun problemen aan te kaarten. Een voorbeeld hiervan is een staatsschool die werd verlaten door de leraren en de deuren sloot. Moeders verzamelden zich bij het lokale radiostation, de lokale overheid hoorde via een radio-uitzending van de situatie en riep de leraren terug.' 

Wat is jouw droom voor de toekomst? 

'Mijn droom is dat meer en meer journalisten en media eerlijk, onafhankelijk en professioneel nieuws kunnen leveren. Dit klinkt heel simpel maar in de praktijk kost dit tijd en doorzettingsvermogen. Financieel gezien is dit ook een uitdaging, veel onafhankelijke media overleven het niet. De keuze is dan óf opgeven, óf aansluiten bij grote bestaande media die verbonden zijn aan politiek of het bedrijfsleven.'

'Verder hoop ik op meer veiligheid binnen de journalistiek. Bedreiging zorgt voor veel onrust en onzekerheid. Journalisten die corruptie verslaan, kunnen te maken krijgen met bedreigingen van lokale machthebbers. Niet alleen de journalisten zelf worden nauwlettend in de gaten gehouden, maar ook hun families.'